Po przebiciu pozwalają na dalszą jazdę ze znacznymi prędkościami, nie są narażone na tzw. „wystrzał” i zwalniają nas z konieczności wożenia koła zapasowego. Opony samochodowe typu Run Flat to bardzo wygodne rozwiązanie z wieloma zaletami. Jednak wiążą się z nim pewne uciążliwości.

Ogumienie typu Run Flat to owoc pogoni koncernów oponiarskich za oponami, które pozwalałyby na kontynuowanie jazdy po utracie ciśnienia. Przez ostatnie kilkadziesiąt lat eksperymentowano z oponami samouszczelniającymi lub wyposażonymi w specjalny pierścień nośny wokół felgi (system Pax firmy Michelin). Dopiero rozwiązanie zwane popularnie Run Flat zaproponowane przez firmę Bridgestone w 1987 roku zyskało szerszą popularność.

Na czym polega sekret opon typu Run Flat?

Obecnie najbardziej rozpowszechnioną technologią w oponach typu Run Flat jest specjalne wzmocnienie konstrukcji opony, głównie ścianek bocznych. W wyniku tych zabiegów opona (zwana samonośną) po utracie ciśnienia utrzymuje ciężar samochodu i pozwala na jazdę z prędkością do 80 km/h na dystansie około 80 km (lub zgodnie z wytycznymi w instrukcji obsługi pojazdu). Najwięksi producenci opon typu samonośnego określają je rozmaitymi skrótami, jednak we wszystkich przypadkach, Run Flat opiera się na wzmocnieniu i usztywnieniu ścianek bocznych.

Producent Oznaczenie Wymagania
Bridgestone RFT (Run-Falt Technology) Nie wymaga specjalnej felgi
Continental SSR (SelfSupportingRunflat) Nie wymaga specjalnej felgi
GoodYear RunOnFlat Nie wymaga specjalnej felgi
Dunlop RunOnFlat Nie wymaga specjalnej felgi
Pirelli Self-Supporting Run Flat Zalecana felga Eh1
Michelin ZP (Zero Pressure) Zalecana felga Eh1
Yokohama ZPS (Zero Pressure System) Nie wymaga specjalnej felgi

Opony typu Run Flat w założeniu to bardzo wygodne rozwiązanie. W wypadku przebicia bez problemu możemy kontynuować jazdę i dotrzeć do serwisu bez konieczności jakiejkolwiek interwencji. Technologia Run Flat działa na tyle skutecznie, że często nie poczujemy nawet, że złapaliśmy gumę, dopóki na desce rozdzielczej nie rozbłyśnie kontrolka sygnalizująca spadek ciśnienia w oponie. Dzięki zastosowanym wzmocnieniom, opony typu Run Flat są też bardziej odporne na przebicia, a w przypadku nagłej utraty ciśnienia pozwalają zachować pełną kontrolę nad pojazdem. Są więc bardziej bezpieczne w porównaniu z oponami tradycyjnymi. Zwalniają nas również z konieczności wożenia w bagażniku koła zapasowego.

Korzyści, jakie niesie ze sobą jazda na oponach Run Flat są bezsprzeczne, dlatego wielu kierowców często rozważa montaż takich opon w swoich samochodach. W praktyce jednak, eksploatacja ogumienia typu Run Flat wiąże się z pewnymi niedogodnościami.

Wady opon typu Run Flat

Przede wszystkim „runflaty” są o około 40 proc. droższe od klasycznych opon, a samonośna technologia jest stosowana przez producentów tylko w „topowych” modelach o niskim profilu i dużej szerokości. W związku z tym opony samonośne dedykowane są najczęściej do samochodów klasy premium o większej mocy. Ponadto producenci nie zalecają naprawy uszkodzonej opony Run Flat, która po przejechaniu bez powietrza dystansu około 80 km nadaje się najczęściej jedynie do wyrzucenia. Opony samonośne są też około 20 proc. cięższe od standardowych modeli, więc przyczyniają się do wzrostu najbardziej niepożądanej, nieamortyzowanej masy samochodu.

Niektóre modele opon typu Run Flat (patrz tabela) wymagają specjalnej felgi o oznaczeniu Eh1/Eh1+ (extendedhump) czyli o rozszerzonym garbie, który skuteczniej zapobiega zsuwaniu się opony z obręczy. Nawet jeśli producent pozwala na stosowanie „standardowej” felgi, to z naszego doświadczenia wynika, że ze względów bezpieczeństwa wszystkie opony typu Run Flat powinny być zakładane na obręcze Eh1/Eh1+. Dodatkowo jazda na oponach Run Flat wymaga, aby nasz samochód wyposażony był w pokładowy system kontroli ciśnienia.

Run Flat to wciąż mało powszechne rozwiązanie, a do wymiany takich opon potrzebny jest specjalistyczny sprzęt. Może się więc okazać, że serwis do którego dotrzemy, odeśle nas z kwitkiem. Może też zaproponować wymianę na standardowej maszynie, ale „na naszą odpowiedzialność”, ponieważ taka operacja wiąże się ze sporym ryzykiem uszkodzenia felgi i opony. Ze względu na dużą sztywność „runflata” wymiana jest równie trudna, jak wymiana opony o bardzo niskim profilu. Przez to sam koszt usługi jest zazwyczaj wyższy.

W razie przebicia opony, dzięki naszej wyszukiwarce warsztatów łatwo znajdziesz najbliższy serwis i skontaktujesz się z nim.

Dla kogo opony typu Run Flat?

Wielu kierowców twierdzi, że opony typu Run Flat, ze względu na swoją sztywność pogarszają komfort jazdy i gorzej tłumią nierówności w porównaniu do tradycyjnych modeli. O ile ta prawidłowość nie zawsze ma miejsce, to faktem jest, że producenci samochodów specjalnie dostrajają zawieszenia modeli, w których na pierwszy montaż stosuje się „runflaty”. Dlatego w przypadku takich aut przesiadka na tradycyjne ogumienie, może wiązać się ze zmianą właściwości jezdnych.

Z tego względu zaleca się, aby w samochodach, które wyjechały z fabryki na oponach typu Run Flat (BMW, Mini, Mercedes) pozostać przy tym systemie. Z kolei kierowcy, którzy swoje samochody chcieliby osadzić na oponach samonośnych, powinni pamiętać o kilku podstawowych warunkach, które muszą spełnić (specjalne felgi, czujniki ciśnienia) oraz liczyć się z wyższymi kosztami eksploatacji.

Znajdź najlepsze opony Run Flat do swojego samochodu

Motointegrator.pl radzi:
  • opony samonośne (Run Flat) pozwalają na kontynuowanie jazdy po przebiciu,
  • wymagają pokładowego systemu kontroli ciśnienia, oraz niekiedy specjalnej felgi,
  • opony typu Run Flat są droższe w zakupie i eksploatacji.